Bohaterka niniejszego wywiadu to urodzona w 1981 roku w greckich Salonikach artystka, która jest cały czas nową osobą w sferze sztuki. Mimo, że jej zainteresowania malarstwem czy fotografią istniały od dawna, to dopiero w 2006 roku zdecydowała się wstąpić na Uniwersytet Sztuk Pięknych w Grecji. W zakresie jej zainteresowań przejawia się wiele przejawów sztuki jak rysunek, video instakacje, wspomniana fotografia czy animacje. Co mnie zaintrygowało w jej pracach, to prowokujące, nieco szorstkie, ale również bezbronne, podatne na zranienie figury. Jak sama artystka mówi - są to partyzanci albo wariaci, bohaterowie albo odmieńcy, nieustraszeni maniacy, którzy często dryfują w kierunku niekoncencjonalnej, cichej ekspresji ich prozuconej, zapomnianej egzystencji. Zdaję sobie sprawę, że w homofobicznym kraju jak Polska, promowanie artystów, którzy znajdują inspiracje w kulturze gejów może powodować impulsywne reakcje. Jak Elena słusznie widzi - wszystko co nas otacza jest inspirujące. A doświadczając całego wachlarza możliwości mamy zarówno możliwość określania własnych preferencji i oczekiwań, a sztuka może być przecież jednym z jego nośników. Zapraszam do krótkiej rozmowy z Eleną Adamidou.
Kiedy odkryłaś w sobie talenty artystyczne? Co spowodowało, że zajęłaś się malowaniem o ogólnie sztuką?
Na prawdę nie pamiętam dokładnie kiedy to się rozpoczęło. Byłam wtedy bardzo młoda, tak myślę. Wszystko przyszło naturalnie, chociaż na początku nie byłam stała w moich artystycznych zainteresowaniach. Chciałem robić coś co ma związek ze sztuką, to było pewne! Zaczęła pisać opowiadania, wiersze, dużo wierszy (w zasadzie dalej to robię). Myślałam, że poezja to moje przeznaczenie! Byłam również zaangażowana w muzykę (grałam na pianino 10 lat) oraz teatr. Byłam nieco zagubiona, bo nie wiedziałam co wybrać. Coś zaczynałam i za jakiś czas stawało się to dla mnie nudne, tak więc skakałam z jednej rzeczy na inną. W wieku 18 lat poszłam na uniwersytet studiować prawo. To dość zła historia, bo nie była to rzecz, którą chciałam robić, ale rzecz, którą chcieli moi rodzice. Po trzech latach spędzonych na uczelni podjęłam decyzję, co chcę na prawdę robić - pójść do szkoły zwiążanej ze sztuką. I oto jestem - zadowolona ze swojego wyboru!
Czym w ogóle jest dla Ciebie sztuka? Alex Grey mówi, że sztuka może być nadrzednym językiem poprzez który komunikują się z nami nasze wyższe stany. Jak Ty postrzegasz rolę sztuki w życiu człowieka? Po co komu obrazy?
Sztuka jest konieczną rzeczą dla mnie. Nie czuję się najlepiej kiedy tworzę sztukę cały czas, cóż czasem czuję się wręcz okropnie podczas procesu tworzenia. Ale nie umiem też wytłumaczyć, dlaczego wciąż i wciąż to robię. Jedyne co wiem, to fakt, że nie mogłabym wykonywać codziennej pracy jak praca w biurze, albo czymś innym, gdzie nie ma miejsca na wyrażenie siebie. Tak czuję się dużo bardziej żywa. Nie mogę się oczywiście wypowiadać za innych ludzi, myślę, że sztuka nie jest ważna dla każdego. Jednakże uważam, że sztuka jest integralną częścią naszej natury.
Większa część Twoich prac, które poznałem wiąże się z przedstawianiem stref intymnych, zbliżeń, również homoseksualnych. Czemu wybór właśnie na taką tematykę? Czy malując obrazy o zabarwieniu erotycznym oczyszczasz się w jakiś sposób?
Nie podjęłam tych tematów z oczywistych względów, jednakże interesują mnie homoseksualne tematy. Nie chcę jednak dawać żadnego politycznego przesłania odnośnie życia homoseksualistów. Czuję coś dziwnego z tym związanego, ale również i przyjemnego, a także podchodzę do tego z zainteresowaniem, kiedy oglądam fotografie czy filmy przedstawiające życie gejów. Swoje wnętrze odnalazłam poza nimi, ale czasem czuję się, jakby we mnie istniała homoseksualna częstka, nie jestem tego w stanie precyzyjnie wyjaśnić. Dużo bardziej uwielbiam ciało mężczyzny niż kobiety, uważam, że jest dużo bardziej podobne do mojej wewnętrznej ekspresji. Ma to coś w sobie coś surowego, czystego i nieco dramatycznego dla mnie. Prezedstawia również samotność, gotowość na rany i bycie zranionym.
Kim są postacie które przedstawiasz? Czy są to wyimaginowane, wykreowane osobowości czy odzwierciedlasz jakieś realne osoby?
Są oni kompletnie anonimowi dla mnie. Moje inspiracje przychodzą z różnych sfer. Czasem ze specyficznych magazynów dla gejów (czy to pornograficznych czy nie), filmów, zdjęć z internetu, musiki, magazynów mody czy po prostu z moich fantazji.
Posiadasz serię zdjęć "SwedenNorwayIcelandhereIcome!". Skąd zamiłowanie do mroźnych, surowych lądów? Ucieczka przez gorącym klimatem Grecji czy coś więcej?
Zdjęcia pochodzą z mojej podróży do Skandynawii 3 miesiące temu. Północne kraje są kompletnie odmienne od śródziemnomorskiego świata. Jest to część obsesji, która przyszła lata temu. Zaczęłam się interesować i doceniać północną kulturę z książek i filmów (Lukas Moodysson, Roy Andersson, Michael Haneke, etc.). Odkryłam niemiecką scenę industrialną i to mnie również zafascynowało. Jest coś specyficznego w północnej kulturze, czego nie możesz znaleźć tu, w Grecji. Chciałam się skonfrontować z czymś odmiennym od mojego świata.
Na swojej stronie przedstawiasz film zatytułowany "The Sounds Of Lines". Malowane są na nim czarne linie różnymi przedmiorami jak kawalki drewna, sznur czy płyta CD. Co ma na celu ten obraz? Na ile istotna jest ścieżka dźwiękowa do tego obrazu?
To pomysł, który przyszedł całkiem spontanicznie i który omówiłam z moim partnerem, który dużo mi w nim pomógł. Znalazłam kilka rzeczy na moim biurku (ołówki, kompakt, czarną farbę) i pomysł na to video naszedł sam. Nie ma żadnego celu w tej wiadomości. Wykonałam ją, bo uważam ją za interesującą i przyjemną. Muzykę wybrałam po wszystkim, kiedy zajęłam się montaże. Myślę, że muzyka całkiem niezle pasuje z tym filmem.
W swoim bio piszesz, że zajmujesz się oprócz malowania/rysowania animacjami i video instalacjami. Ponieważ nie znam żadnych twoich prac z tego zakresu, co możesz o nich powiedzieć?
Pracuję nad materiałami video i animacjami od około 8 miesięcy. Zrobiłam do tej pory 2 krótkometrażowe filmy - jeden z nich jest stop-motion animacją, zawierająca postacie wykonane z gliny oraz gotowe lalki, które znalazłam w sklepach. Objekty na filmie są z rzeczywistego otoczenia, a postacie są jasnymi, kolorowymi obiektami. Wktórce powinien się znaleźć na moim blogu.
Na swoim profilu przedstawiasz polską animację "Tango" z 1980 roku. Czemu zdecydowałaś się zaprezentować tę pracę. Co jest dla Ciebie w niej wyjątkowego?
Cały czas szukam dobrych animacji jak ta! Znalazłam ją przeglądając blog za rzadkimi animacjami i nagle trafiłam na to dzieło, całkiem przypadkiem. Artysta to Zbigniem Rybszynski, ale niestety nie znalazłam zbyt wiele informacji o nim w internecie. Chciałabym zobaczyć jego więcej prac. Przeczytałam gdzieś, że ta praca była nominowana do Oskara w 1982 roku. Estetyka tej pracy, która odnosi się do artystów ze wschodniej Europy jest dla mnie bardzo atrakcyjna. Jest to bardzo unikalna praca, która daje wiele nowych pomysłów i inspiracji. Inni artyści, których bardzo lubię to Piotr Dumala (też Polak), Jiri Barta ,Jan Svankmajer, Pavel Koutsky... Znajdziesz u nich surrealistyczne, mroczne, pełne koszmaru i odmienności filmy, a także są dość zabawni w sarkastycznej, ironicznej formie.
Drugi powiązania z Polską jakie u Ciebie znalazłem to wyróżnienie filmu "Solaris", który powstał na podstawie książki Stanisława Lema. Co odnajdujesz w tym filmie i czy znasz inne prace Lema?
Niestety nie czytałam żadnej z książek Stanisława Lema. Andrei Tarkovsku jest jednym z moich ulubionych reżyserów i "Solaris" jest pierwszym jego filmem jaki widziałam. Film na prawdę do mnie dotarł, ta atmosfera i sposób widzenia tej historii przez Tarkovskiego jest niepowtarzalny.
W swoich zainteresowaniach muzycznych wymieniasz industrial, dark wave, electro, ale również punk, cabaret czy classic. Jacy artyści muzyczni Cię inspirują, czy tworzysz swoje prace pod wpływem określonych dźwięków?
Zdecydowanie słucham wiele muzyki kiedy pracuje. To pomaga mi być aktywną i wciąż działać. Muzyczni artyści, których uwielbiam to November Noevelet, Einstuerzende Neubauten, Jaeger 90, DAF, Alexander V.Borsig, Das Ich, Feindflug, Complot Bronswick, Kraftwerk, Television Personalities, D.Bowie, Shemale Zero, Otto Von Schirach, Tv Sex Star, The Buzzcocks,J oy Division, Prodigy, The Neon J udgement, Electric Tremor, Suicide Commando, Toccata&Fugue of J.S.Bach i tak dalej...
Jesteś studentką Uniwersystetu Sztuki Współczesnej w Grecji. Jak Twoim wykładowcy i koledzy z uczelni odbierają Twoje prace? Czy często organizujesz wystawy i przedstawienia swoich dokonań?
Są bardzo dumni! Hahaha. To jest coś o co powinieneś się raczej ich zapytać...
Dziękuje za Twój czas i rozmowę. Co obecnie planujesz tworzyć? Co planujesz osiągnąć swoją sztuką?
Dziekuję ci bardzo. Głównie skupiam się na robieniu video oraz animacji obecnie. Mam kilka pomysłów na 6 krótkich filmów, tak więc pracuję nad nimi. Niektóre z nich to animacje, niektóre to video-arty. Technologie również mnie bardzo fascynują i chcę również sprawdzić co w tej dziedzinie mogę osiągnąć. Dalej też będę malować i fotografować, a także jestem otwarta na inne pola w sztuce, którymi też się będę mogła zająć.
Elena Adamidou @ Myspace
Elena Adamidou Blog
| < Poprzednia | Następna > |
|---|