Nie wiem, jak wy, ale ja po takim zaproszeniu musiałem sprawdzić, jaką to sztukę uprawia dany artysta :) Giorgio Borroni, który urodził się w 1977 roku, wyraża siebie przez sztukę rysowania. "Nie da się opisać w kilku linijkach mojej osobowości, ale pewne rzeczy są potrzebne aby ostrzec niektórych, że mogę was zawieść, obrazić i powiedziać wam, jak bardzo żałosnymi, glupimy pomyjami jesteście. Nie obchodzi mnie co o mnie sądzicie, dopóki nie zależy mi na was i na tym kim jesteście". Pięknie prawda? :) W sypialni Giorgio można znaleźć nie tylko komiksy, ale obowiązkowo "Boską Komedię" Dantego Alighieri , nieco gotyckich bzdur i pracy Gigera, którego twórczość miała (wydaje mi się) wpływ również na to co co rysuje Włoch. Artyście nie zależy również na tym aby opisać się jako metalowiec, fan gotyku, punk czy ktokolwiek. Jego muzyczne złoża to głównie ekstremalny metal ale również i disco lat 80. Jako absolwent literatury włoskiej odnalazł wiele inspiracji z powieściach, szczególnie w klimacie cyberpunka, jak również horroru i sztuk walki. Jako hobby oprócz grafiki znajduje się kolekcjonowanie DVD z możliwie najgorszymi filmami oraz tymi klasy Z. Obecnie po kilku sukcesach związanymi z ilustracjami docenionymi przez magazyny jak Weaping Willow, pracuje jako tłumacz. Jego pierwsza translacja to włoskie wydanie "Draculi" Stokera oraz "Frankensteina" Shelleya. Obowiązkowo poniżej znajdziecie kilka prac dobranych przez artystę.
City under attack
Ta praca była silnie inspirowana japońskimi, gigantycznymi robotami. Kiedy byłem dzieckiem uwielbiam wymyślać i rysować mechaniczne stwory podobne do tych, które widziałem w telewizji. Muszę powiedzieć, że stworzenie tych robotów było trudne - nie chciałem rysować robota z lat 70., z tymi wszystkimi naiwnymi stereotypami, ale z drugiejs trony nie chciałem niczego zbyt technicznego. Chciałem połączyć klimat science fiction z rzeczywistym obrazem. Obraz wojny w zamierzeniu miał powodować uczucie szoku - widzisz tego robta, który ma charakter wzięty z mangii i innych komiksów w kontraście do prawdziwego, zniszczonego miasta. Myślę, że jest w tym coś w rodzaju ironii, podobnej jaką możecie znaleźć w "Starship Troopers". Tak czy inaczej, robot jest w pełni ręczni namalowany and wojenny obraz został zmodyfikowany photoshopem, dodając dymiące efekty, powielając warstwy budynków i dodając nieco więcej rys i świateł.
Cover for a comic
To dość stara praca, kompletnie tradycyjny sposób (photoshop nie był tak popularny w 1999). Wyobrażałem sobie ten sieciowy komiks, Hellrotic, który był publikowany jako e-zine. Opowieść była o wiedźmie nimfomance, która chciała kochać się z rycerzem, księdzem i każdym, aby zajść w ciążę aby wyhodować dziecko, którego przeznaczeniem będzie stać się prawą ręką antychrysta.
Xmas 2008
Oh, to jest akurat żart. Miałem na mysli "E-kartkę Wesołych Świąt". Zawsze lubię rozprzestrzeniać cyniczny i depresyjny klimat we wszystkich moich pracach. Uważam, że ironia jest czysta. Zmutowany, robo-żebrak z czapką Mikołaja. To był żart, ponieważ akurat wtedy były święta i nie miałem nic do roboty. Poza tym plugin odnośnie śniegu jaki użyłem jest słaby, ale i tak jestem z całości zadowolony.
My place
To jest moja pierwsza próba tworzenia animowanego gifu. "My Place" został zrealizowane w zimny, burzliwy wieczór, kiedy rozmawiałem z jednym ze swoch przyjaciół. Mówiłem jej, że marzę o bezpiecznym miejscu dla siebie, coś w rodzaju zamku z przemysłowym i depresyjnym nastrojem, schronienie, dom. Tak jak w świecie w "Niekończącej się historii", ale z moim pokręconym i chorym smakiem. Tak więc stworzyłem "My Place" i jestem pewien, że nikt nie chciałby tam się znaleźć oprócz mnie.
Dragonchamber
Ten był trudny. Musiałem narysować kobietę, z tatuażem oraz robota na dwóch różnych arkuszach a później je złączyć razem. Nikt mnie nie uczył techniki jakiej użyłem, opierałem się jedynie na mojej intuicji. Wymyśliłem to podczas podróży pociągiem. Byłem wtedy z przyjaciółką z Japonii i powiedziała mi, że boi się tatuaży i moja wyobraźnia zrobiła resztę. To była cieżka praca i pełna wyzwań. "Dragonchamber" wygrał w konkursie ilustracji science fiction kilka lat temu. Oświadczenie zostało napisane na stronie w związku z organizowanym konkursem w noc Halloween. Pamiętam jak skakałem i krzyczałem: byłem goszczony przez dwóch moich przyjaciół, którzy obawiali się wkurzać sąsiadów.
Dollrape
"Dollrape" może być odcztywane na różne sposoby. Technologia, zawsze idąca z nowymi modelami, nowe maszyny, to symbolizuje cyborga porzuconego na złomie ze starszymi i mniej wyszukanymi typami lalek. Wtedy może być odczytywany jako metafora dla szacunku - człowiek stworzył robota, zgwałcił go i porzucił, co jest czymś legalnym bo to nie ludzkie stworzenie zostało zgwałcone. Ale historia z "Łowcy Androidów" i związku pomiędzy człowiekiem i replikantem - jeśli ludzie są tak godni zaufania żeby dominować, czemu nie wiedzą, że replikanci również mogą się wkurzyć. To tradycyjny rysunek: tobot, beczki oraz szczur oraz nieco fotomontażu z photoshopem. Jestem całkiem dumny z efektu wody i odbicia w niej.
Firefly motel
całkiem dumny. Ułożyłem tu wiele technik, których używam. Myślę, że przesłanie jakie daje jest otwarte. To jest hologram w klimacie sado bije dziewczyne, która w rzeczywistości odczuwa ból. Więc nie jest to "wolna" przemoc i kara tutaj jest oczekiwana, poza tym jest tutaj wizjer, więc może ktoś zapłacił za ten show... albo on/ona zapłacili dziewczynie za bycie bitą. Wszyscy tutaj zapłacili za coś do obejrzenia i odchodzą bierni... Dużo pracowałem na skórą, potem (to technika, której użyłem z "Dragonchamber", tyle że ulepszona), światłami i przenikaniem.
Jeśli chcecie śledzić działalność Włocha czy nawiązać współpracę, zaprszam do odwiedzenia jego profilu na deviantart.com
Giorgio Borroni
| < Poprzednia | Następna > |
|---|
