Jak daleko można odejść, oddalić się od cywilizacji, aby dalej być jej integralną częścią i co więcej nadal cieszyć się z przynależności i różnorodności otaczającego świata. Myślę, że artyści związani z field recordingiem, to tacy współcześni odkrywcy tajemnic. Wyłuskiwanie istniejących przecież syngałów, wskrzeszanie epizodycznych dźwięków czy wreszcie podkreślanie i wyróżnianie odgłosów, które zazwyczaj ignorujemy, to sztuka sama w sobie, aby uniknąć typowości i banalności. Szwedzki artysta Peter Stenberg na materiałe "Let's Go/Far Away" proponuje nam niekonwencjonalne teleportacje do różnych czasoprzestrzeni, ukazując fragmenty z mijającego życia. Eksperyment z transmisją dźwięków otoczenia nie skupia się bynajmniej na jakiś trzeszczących, buczących frazach, ale rejestruje jakieś zdarzenia, spotkania ludzi - mamy tu wiele głosów, słychać chodzenie w obrębie jednego placu, jakieś dodatkowe (myślę, że kompletnie przypadkowe) dźwięki, po prostu codzienność. Peter opowiada swoją muzyką jakieś wycinki z rzeczywistości; to taki audialny dokument, który scalony jest brzmieniem akustycznej gitary. Jej tony są bardzo klarowne i ciepłe, a sama aranżacja powolna, nieco może melancholijna. Przykładowo w "Genius Loci", gdzie pojawiają się m.in. urbanistyczne momenty (jak odgłos pociągu), jest więcej spokoju - to wolna, nieco smutna kompozycja, która kompletnie zaskakuje w momencie kiedy mikrofony wyłapały prawdopodobnie czyjeś radio i słyszymy jakąś konwencjonalna muzykę elektroniczną oraz nieustannie snującą się gitarę Petera. Ten kontrast podkreśla jak szeroki wachlarz dźwięków znalazł się na tym materiale oraz po raz kolejny odniosłem wrażenie, że to jakby inna forma opowieści przy ognisku, zamiast liryczności mamy grupową rozmowę z początku "No I think it's a beaver donkey, because, because he likes to eat, eh, trees", elementy przyrody dostarczają nam nawet ogłosy kozy, owcy (?), a realność zdarzenia udowadniają co chwile łatwe do zidentyfikowania oddźwięki i echa cywilizacji. Wracając do atmosfery miasta zwrócić warto uwagę na kompozycję "Station To Station". Wymowny i wszystko tłumaczący tytuł jest dla mnie najbardziej plastyczny i barwny. To ciekawe, bo w pewnym momencie zdaję się być podróżować w bohaterami tej kompozycji. Mimo, że nie jestem pewien dokąd (nie znam niemieckiego kompletnie, a tym bardziej możliwych stacji metra), to zaczynam widzieć własne, wytworzone obrazy, sceny. Wydaje mi się, że to sukces artysty, który animuje naszą wyobraźnię i cuci zmysł tworzenia takich zdarzeń. Na koniec Stenberg zabiera nas w kolejne, niezidentyfikowane i odległe miejsce. "So Far Away", to 9 minutowa emisja, gdzie zamiast gitary akustycznej pojawiają się minimalistyczne i delikatne odgłosy pianino. Ponownie rozmydlamy się w miejskich zakamarkach, śledząc kroki przechodzących osób, gdzieś na uboczu, gdzie z oddali dobiegają nas odgłosy samochodów. Dopiero na koniec pojawiają się znów elementy jakby przytłumionego radioodbiornika. Nie wiem jakie częstotliwości buczącego podkładu zostały wybrane, ale mam wrażenie, że końcówka posiada jakieś elementy zbliżone częstotliwością do fonodźwięków, dodatkowo powodujące dziwny - fizyczny - ból w uszach. Ciekawe przeżycie. Materiał, można powiedzieć w przenośni, poświęcony jest do kontemplacji, słuchania w skupieniu i pełnemu zaangażowaniu się - dzięki temu staje się tak bardzo sugestywny, a my mamy możliwość poznania całego spektrum fal dźwiękowych jakie wybrał i poukładał dla nas Peter. Materiał jest darmowy do pobrania poprzez wytwórnię Merzbau.
Merzbau
Peter Stenberg
| < Poprzednia | Następna > |
|---|
